Welkom gast

Contact

Voor algemene vragen over de Mantelzorg community kun je contact met ons opnemen via mantelzorg@pggmenco.nl.

Amy Noort (Community Manager)

Ik ben Amy en ik ben Community Manager van Wij Mantelzorgers. Ik houd me echt met van alles bezig, maar het belangrijkste is mijn contact met jullie. Deze community is van jullie. Mijn hoop is dat Wij Mantelzorgers een plek is waar jullie je thuisvoelen. Daar zet ik me elke dag voor in! Ik ben benieuwd naar jouw ideeën, wensen en behoeftes, dus neem gerust contact met mij op!

E-mail: amy@pggmenco.nl - Telefoon: 06 - 83 54 92 78

Arjen van Dijkhuizen (Community Manager)

Ik ben Arjen. In het contact met de communityleden zorg ik ervoor dat de verhalen en anekdotes naar boven komen en ook leiden tot echte artikelen en filmpjes. Deze verhalen zorgen op hun beurt voor veel herkenning waardoor anderen geïnspireerd worden om hun verhaal te delen.

Amanda Minkema (Ambassadeur)

Ik ben Amanda en woon in Soest. Ik ben 64 jaar, getrouwd, moeder van een getrouwde dochter, oma van een prachtige kleindochter en stiefmoeder van twee dochters van mijn echtgenoot. Ik ben mantelzorger geweest van mijn moeder, die de ziekte van Alzheimer had en alleen thuis woonde. Na een noodlottige val heeft ze in 2006 haar heup gebroken en is drie weken later helaas overleden op de leeftijd van 89 jaar. Ik ben mantelzorger van mijn schoonmoeder, 89 jaar, die de ziekte van Alzheimer heeft en Macula Degeneratie (oogziekte waardoor ze steeds minder kan zien). Sinds eind november 2017 woont ze in een woon/zorgcomplex, waar ze een klein maar gerieflijk appartement heeft met volledige verzorging. Ik bezoek haar regelmatig, doe boodschapjes, hou haar agenda bij en de contacten met het huis en ik doe haar was. Ik ondersteun mijn echtgenoot bij de mantelzorg van zijn dochter die NAH heeft (niet-aangeboren hersenletsel, epileptische- en psychogene aanvallen en chronische depressie). Nadat mijn moeder was overleden, ben ik acht jaar lang als vrijwilliger actief geweest voor Alzheimer Nederland. Als bestuurslid van de afdeling Gooi en omstreken had ik Communicatie en PR in mijn portefeuille. O.a. een Alzheimer Café nieuw leven ingeblazen, nieuwsbrieven geschreven, evenementen georganiseerd en presentaties gegeven over dementie, wat het is en hoe het beste ermee om te gaan. Vanuit Alzheimer Nederland ben ik sinds 2012 in samenwerking met Versa Welzijn Gooi lotgenotencontactgroepen gaan begeleiden (partners van mensen met dementie en moeders van kinderen met een chronische aandoening). De situaties van mantelzorgers raakten mij en brachten mij ertoe om vanuit mijn vak als coach en trainer een concept en aanpak te ontwikkelen (‘Stilstaan bij jezelf’), die vooral de mantelzorgers ondersteunen en in hun kracht zetten. De situatie is vaak niet te veranderen, alleen de manier hoe we ermee omgaan. Vooral doordat mantelzorgers zorgen voor een naaste met wie er een emotionele band is, lopen mantelzorgers het risico over hun grenzen te gaan en overbelast te raken. De door mij ontwikkelde groepscoaching ‘Stilstaan bij jezelf’ brengt mantelzorgers samen met andere mantelzorgers door een bewustzijnsproces. Mantelzorgers herkennen elkaars specifieke mantelzorgsituaties en krijgen erkenning van hun emoties. Ze komen dichter bij zichzelf, begrijpen zichzelf beter en krijgen inzichten over wat zij nodig hebben om de zorg vol te houden. Inzichten die de mantelzorgers helpen en ondersteunen bij het maken van keuzes die zowel voor de zorgvrager als de mantelzorger meer rust en ruimte geven. Vanuit de gemaakte keuzes maken de mantelzorgers afspraken met zichzelf en zijn gemotiveerd om zich aan de gemaakte afspraken te houden. Met als resultaat veranderd gedrag, waardoor de mantelzorger de zorg langer en met meer kwaliteit van leven kan volhouden. www.havecourage.nl

Desiree Tooren (Ambassadeur)

Mijn naam is Desiree en ik ben mantelzorger van mijn moeder en ondersteun mijn vader en ben zijn klankbord. Mijn moeder heeft in 2015 vijftien tia's achter elkaar gekregen, heeft COPD en sinds kort zijn zes wervelkolommen in elkaar gezakt waardoor ze veel pijn heeft en nog minder zelfstandig kan. Sinds een jaar hebben wij besloten om een mantelzorgwoning te maken van onze garage en dat was de beste beslissing die we konden nemen. Op deze manier kan ik mijn ouders nog beter helpen en ondersteunen. Omdat ik merkte dat mantelzorgen emotioneel soms heel zwaar kan zijn, wilde ik daar iets mee doen. We zijn in september 2017 een stichting begonnen, (vernoemd naar mijn moeder) stichting Levina Janna. Wij zetten mantelzorgers in het zonnetjes in de vorm van een bedankje of een uitje om de mantelzorger te bedanken en een moment/dag te ontzorgen, maar vooral te laten genieten. Kijk op www.levinajanna.nl voor meer informatie. Omdat ik het belangrijk vind dat mantelzorgers gezien en gehoord worden, ben ik ambassadeur van Wij Mantelzorgers geworden. Via de community kunnen we nog meer mensen bereiken en helpen daar waar het kan. Want samen staan we sterk en kunnen we elkaar helpen. Als je mantelzorgen goed kan regelen in combinatie met je gezin, werk en privé kan mantelzorgen je ook verrijken in plaats van dat het een zware last is. En daar wil ik graag een steentje aan bijdragen! Ik sta open voor al je vragen en verhalen dus schroom niet en laat je horen!

Josefa ter Horst (Ambassadeur)

Ik ben Josefa. Ik heb mij voor zes maanden verbonden aan de community Wij Mantelzorgers PGGM&CO in de rol van ambassadeur. Ik ben 61 jaar waarvan ik de eerste achttien jaar thuis (als kind) mantelzorger was voor mijn ouders en mijn jongere broer, aangezien mijn ouders doof waren (en mijn moeder op latere leeftijd ook blind werd). Zoals een klein kind altijd loyaal is aan zijn ouders, fungeerde ik vaak als tolk en kreeg al vroeg te horen hoe de twee werelden over elkaar dachten. Het manoeuvreren tussen de twee werelden vond ik bijzonder spannend en ik ontwikkelde mij als een natuurlijk leider, zonder dat ik het wist. Mijn broer was meestal blij dat ik het voortouw nam. Met 19 jaar verliet ik mijn thuis en mijn geboorteplaats en vertrok voor een vaste baan, ja hoor, als kinderverzorgster in een internaat voor dove en slechthorende kinderen. Eenmaal getrouwd in 1982 met mijn man Peter, kregen wij onze eerste zoon, met lichamelijke beperking. Onze eerste twee jaar ouderschap verliepen in een turbotempo, ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Uiteindelijk werden zijn beide onderbenen geamputeerd en in de eerste groeifase leerde hij op beenprotheses lopen. Dat was mijn rol als moeder en mantelzorger. Toen ons ouderschap in wat rustiger vaarwater kwam, konden wij ons met ons drieën op onze jongste zoon en broer verheugen. Beide jongens zij al sinds een paar jaar uit huis en wij zijn apetrots op ze. Begin dit jaar werd mijn man ziek vanwege astma en COPD, met als gevolg dat zijn longfunctie ernstig beperkt is. Oh wat was ik blij dat mijn vriendin mij heeft meegenomen naar de community Wij Mantelzorgers. Wat een bijzondere ervaring met alle deelnemers een warm netwerk te zijn. Onmiddellijk voelde ik mij opgenomen zoals ik was. Ieder deelnemer heeft zijn eigen verhaal en krijgt alle ruimte om zijn of haar ontwikkeling te kunnen doorgaan. Alle tips, begrip en ondersteuning staan in het teken van verbinding, herkenning en erkenning om inzichten te mogen verzamelen. Uiteindelijk ervaar ik door bewustwording meer grip op mijn levenssituatie in de rol van mantelzorger. Dat smaakt naar meer, namelijk in de rol van ambassadeur. Ik wil graag met jullie stilstaan bij jullie ervaringen in je rol als mantelzorger. Samen zoeken naar acceptatie om in je kracht te komen of te blijven. Hoe dan ook ben jij een uniek mens die alle aandacht verdient. Mocht ik je van dienst kunnen zijn, laat het gerust weten.

Ria Schlepers (Ambassadeur)

Mijn naam is Ria. Wij Mantelzorgers gaat uit van de expertise van ons mantelzorgers. Vanuit de verbinding met mijn eigen 'mantelzorgstuk' draag ik als ambassadeur graag bij aan deze community. Waarom? Omdat een community 'werkt': in het versterken van de positie van mantelzorgers, in het elkaar ondersteunen en informeren. Als dertiger heb ik een aantal jaren de rol van mantelzorger gehad in een partnerrelatie. De laatste paar jaar leverde ik een kleine bijdrage aan de zorg voor mijn schoonmoeder, samen met mijn schoonfamilie. Zij is in 2016 overleden. Op dit moment zie ik dat mijn ouders geleidelijk aan ietsjes meer zorg nodig hebben. Zelf spreek ik liever over mantelzorgtaken die we in relaties op ons nemen. Sinds 2013 werk ik vanuit mijn eigen bedrijf als zelfstandig adviseur, trainer en coach voor (werkende) mantelzorgers. Al deze rollen dragen bij aan mijn missie: het mogelijk maken dat mannen en vrouwen die zorgtaken combineren met een baan de vrijheid ervaren om te kiezen voor werk en/of zorg. www.tussenwerkenmantelzorg.nl

Toos Vos-Tissing (Ambassadeur)

Mijn naam is Toos Vos-Tissing. Ik heb mij voor zes maanden verbonden aan de community Wij Mantelzorgers van PGGM&CO in de rol van ambassadeur. Ik ben 69 jaar. Ik woon sinds 2002 in Wijk en Aalburg (Noord-Brabant). Daarvoor 27 jaar in Dordrecht. Ik heb 2 kinderen en 4 kleinkinderen. Heb veel vrijwilligerswerk gedaan, bij de E.O., Vrouwenochtenden organiseren, pastoraal medewerker, rouw begeleiden. Veel van deze taken heb ik opgezegd, omdat mijn man ziek werd. De diagnose was LBD, een vorm van Parkinson. Ik ben mantelzorger geworden toen hij veel hulp nodig had. Ongeveer zes jaar is hij thuis verzorgd, (vond dat heftig, fysiek en mentaal) maar een jaar geleden is hij gevallen, heeft toen zijn been en heup gebroken. Hij is geopereerd, met daaropvolgend revalidatie. Hij is toen op een punt gekomen dat het niet verder ging. Het advies was, naar een verpleegtehuis, en niet meer naar huis. Een zeer pijnlijk proces, dat ons veel heeft gekost. Hij verblijft nu in een verpleegtehuis. Ik merkte dat ik mantelzorger bleef. Dat had ik niet zo gedacht. Hierdoor kwam ik hier terecht. Het is fijn om met elkaar zaken en ideeën te bespreken, en beter in je vel te gaan zitten. Met vallen en opstaan!!