Welkom gast
Verhaal door Toos

Dagboek van een mantelzorger: Cijfers en opruimen

1

Hoe vervelend je dag ook is geweest, hij zal eindigen en de zon zal weer opnieuw opkomen!
Zo, laat ik positief beginnen, want soms zijn de dagen eindeloos moeilijk en weinig opbeurend. Maar toch…

Vorige week een gesprek gehad in het verpleegtehuis met de arts en een verpleegkundige. Er wordt gevraagd: hoe gaat het?
Nou goed. En het eten, kun je daar een cijfer voor geven?
Een cijfer, hoe moet dat, dat weet ik niet, zegt hij. Nou gewoon een cijfer!
Hij weet daar geen raad mee. Ik denk: mensen leef je toch in in de gedachten van een oudere, dit komt niet in hem op. Cijfers zijn voor school.
Oké. Hoe gaat het met de insuline spuiten, dat doe ik zelf. Ja, dat willen zij gaan doen, ik doe het niet goed. Als iemand van de afdeling het doet, doet het gewoon pijn.
O ja?
Ik voel een beetje onbegrip.
Ik wil het zelf doen!
De arts zegt: u mag het zelf doen, maar als we zien dat het niet gaat, nemen wij het echt over. Oké. Zo suddert het gesprek een beetje door, en gaan ze weg. Daarna vraagt mijn man: waarom denken ze dat ik het niet goed doe, ik doe het altijd verkeerd. Moeilijk om hier weer een ander gesprek in te gaan.

Kom op, we gaan koffie drinken in het restaurant, en dan hebben we toch een goed uurtje. Soms is het wel emotioneel zwaar. Maar… er is niks mis met klagen over dingen die niet lopen. Het is aan de andere kant natuurlijk hartstikke goed dat je ook benoemd wat wel loopt. Een beetje waardering en erkenning is voor ieder mens fijn.

Mantelzorg kent ook veel positieve kanten, zoals iets voor een ander betekenen, gevoel van voldoening. Ik probeer hieruit te leven.

Nu de winter plaatsmaakt voor de lente, komt de natuur weer tot leven.
Dorre takken krijgen nieuwe bladeren.
De bloembollen van tulpen, narcissen en krokussen komen uit en tonen ons hun kleurenpracht.
Het nieuwe seizoen begint.
Nog even en het is zomer.
De zonnestralen worden steeds warmer.
Door de wonderen van de natuur en de warmte van de zon krijgen we een dosis nieuwe energie.
De wereld lijkt vrolijker.
Vensters worden vaker opengezet, zodat deze frisse wind zijn tocht voortzet in onze huizen.
In de lente beginnen velen aan de grote schoonmaak.
Kasten worden leeggemaakt, kamers extra opgefrist.

Misschien is dit nieuwe seizoen een uitnodiging om ook eens elders wat op te ruimen?
Neem bijvoorbeeld wat tijd om je gedachten en gevoelens een plaats te geven.
En misschien is er dan ruimte voor dankbaarheid?
Dankbaarheid voor de kleine signalen die de natuur ons geeft.
Want na elke donkere periode komt er weer licht en nieuw leven.
En dan zal je merken: misschien is het leven wel te mooi om te blijven stilstaan bij negatieve gedachten.
Beperk je met de grote schoonmaak dus niet enkel tot je huis; ook je gedachten en gevoelens verdienen een opkuisbeurt.
Zo laat je de lente pas echt toe in je hart!
Jezelf even toespreken kan geen kwaad.

Weer een dag!

reacties

jojo56
Communities: Mantelzorg Enschede

Ach Toos wat een helder verhaal. 

De medische wereld probeert zo zijn best te doen! Toch echter kan deze ook zo de plank missen. Je man wil gewoon zijn eigen regie voeren over zijn leven en jij als mantelzorger wilt gehoord worden.

Niets mis mee, sterker nog oh zo menselijk. Lief dat je het gedicht met ons deelt.

Ik wens jullie zoveel mogelijk warme momenten met een kopje koffie en of thee. 

Aan jullie zal het niet liggen, jullie zijn voor mij warme mensensmile

Met een warme groet Josefa

 

 

 

Reageer

Meld je aan of log in om te reageren op dit onderwerp.