Welkom gast
Ria
Ria
Communities: MantelzorgMantelzorg Enschede

Staat jouw lichaam in de alarmstand? Moet je echt iets gaan doen aan je gezondheid?

In het webinar van dinsdag 16 januari stonden we stil bij de signalen die ons lichaam ons geeft. Signalen die verwijzen naar de mate waarin we gezond zijn en fit. Spanning en/of pijn kunnen verwijzen naar stress of naar een (verborgen) ziekte of onjuist gebruik van ons lichaam.

Hoe veel klachten heb je? Hoe veel spanning is er ? Hoe vaak heb je hoofdpijn, shoeveel ochtenden ta je met een moe gevoel op of slaap je 's nachts niet? Kortom: hoe groot is voor jou de noodzaak om iets te gaan doen aan je gezondheid? Hartkloppingen, depressieve gevoelens, maagklachten, stijve nek of schouders, zenuwen die bekneld zitten... en zo kan ik nog meer spanningsklachten noemen. Welke herken jij bij jezelf?

Ik voel de noodzaak nog niet: ik slaap goed, heb geen werkstress, heb nog weinig extra zorgtaken en ik eet gezond. Op een schaal van 0-10 sta ik op 6. Ik voel me niet superfit, maar ook niet superongezond.

Nu is er voor mij nog geen noodzaak, maar ga ik zo door, dan zal het me niet verbazen wanneer ik over een jaar of twee fysiek aan gezondheid heb ingeleverd. Het is dus wel van belang om nu weer iets aan  mijn leefpatroon te veranderen. 


Hoe is dat bij jou?
Hoe groot voel jij de noodzaak om het anders te gaan doen?

 

PS: wist je dat je je nu ook al kan opgeven voor de webinar over gezondheid op 20 februari? Dat kan via deze link.

 

reacties

Judith Eekhout
Communities: Algemeen

Hoi Ria,

Wat een interessante vraag!

Ik ben geen mantelzorger, heb geen heel jonge kinderen meer en werk op het moment niet teveel uren. Bovendien ben ik van mezelf niet snel gestresst en slaap ik meestal goed. Ik eet plantaardig en behoorlijk gezond.

Bewegen is wel een dingetje. Naar kantoor ga ik regelmatig fietsen, dus dat is ok√©. Ik merk wel dat ik kou en regen maar al te snel aangrijp om voor de auto te kiezen. undecided Verder moet ik van mezelf weer wat meer aan yoga doen, ongeveer de enige 'sport' waar ik geen hekel aan heb. laughing

Ik denk dat ik op een 3 sta (als ik ervan uitga dat 10 het hoogste alarm is), dus ik ben maar een geluksvogel.

Ik ben benieuwd hoe anderen hun lichamelijke gezondheid beoordelen.

Toos5
Communities: Mantelzorg

Hallo Ria,

Wat een goede webinar.

best wel herkenning, helaas.

Maar goed, dan kun je er aan werken.De stress kan best hevig zijn, gevolg veel hoofdpijn.

Ontspannen wordt dan ,moeilijk. Ja, ik zou me meer moeten bewegen,de energie ontbreekt nog, maar wie weet, in het voorjaar.

Probeer gezond te eten,en te slapen. Het is moeilijk bepaalde patronen in je leven te veranderen.

Ik denk dat een 2 op zijn plaats is.

Ik ga ervoor, hoor!!

 

groeten,Toos

Sandra3328
Communities: Algemeen

hallo Ria, 

goed onderwerp voor een webinar.

 

Ik werk zelf in de wijkverpleging en ben mantelzorger voor onze zoon met autisme en is nierpatient met alle zorg van dien.

slapen, met medicatie gaat t prima.

moe, zeker wel altijd, amar komt ook door mijn lichamelijke sores, ik heb fibromyalgie.

ik ben een persoontje die alles wil blijven doen, volg er nog een studie bij ook.

momenteel woont onze oudste niet thuis, amar de zorg en stress blijft, je moet van alles regelen, en alles komt toch weer bij ons terecht, vaak is het een kastje naar de muur proces.

hoe ik het zou moeten veranderen, geen idee.

ik heb gelukkig een fijn team op mijn werk en een fijne partner, dat scheelt al heel veel.

 

groet Sanne

Ria
Ria
Communities: MantelzorgMantelzorg Enschede

Hoi Judith Toos en Sanne,

Sorry, ik heb niet gezien dat jullie hier op gereageerd hebben en het is aan mijn aandacht ontglipt. Dank voor jullie reacties

@Judith, heel herkenbaar die auto voor de deur. Vroeger deed ik alles op de fiets, had wat moeite met autorijden. Nu vind ik autorijden leuk en doe het voor mijn werk elke dag. Hoe verleidelijk is het dan om ook in te stappen als het eigenlijk makkelijk met de fiets kan.... En eigenlijk vind ik met wind, regen, kou het helemaal niet erg om te fietsen. Heerlijk juist als je dan weer thuis komt met rode wangen en lekker opgefrist bent.

@ Toos, klopt het is lastig om patronen te veranderen. Het kost je zeker 30-40 dagen voor een nieuw leefpatroon is ingesleten en daarna blijft het onderhouden, want anders ben je zo terug bij af. Het kan ook jaren duren voor je de knop werkelijk omzet en een nieuw patroon gaat ontwikkelen. Begin daarom klein. Sinds maandag wandel ik nu iedere ochtend en als dat onverhoopt niet is gelukt op ander moment op de dag. Minimaal 20 minuten en meestal een dik half uur. Het geeft me energie en vanmorgen realiseerde ik me hoe erg ik het buiten zijn gemist heb. Nu nog minimaal 25 dagen dit volhouden voor het ingesleten is..... 

@ Sanne, herkenbaar je verhaal. Aan de ene kant veel zelf willen doen en tegelijkertijd merken dat het veel is. Hoe vraag je dan hulp of laat je dingen wat meer los... Kan dat? Je vraagt hoe je dat moet veranderen. Ja, dat is een proces en lukt niet 1,2,3 .  Het begint met de bewustwording hoe je het nu doet en wat je eigenlijk graag zou willen. Nog zonder de eis aan jezelf te stellen dat het anders moet.

Met hartelijke groet

 

jojo56
Communities: Mantelzorg Enschede

Hallo Ria en naasten,

Graag wil ik nog reageren op de webinar: signalen die je lichaam aangeven,op de juiste manier van waarde te vertallen. Dat is zeker een proces van vallen en opstaan. De laatste webinar van jou heeft mij zeker aan het denken gezet. Ik was verbaast over mijn eigen signalen die ik aan gaf en van die die anderen er aangegeven hebben? Ik merk toch dat wij als community veel aandacht aan besteden en toch ook te weinig. De voorwaarde om geholpen te kunnen worden is wel, dat je jezelf open voor staat. 

Sterker nog kwetsbaar durft op te stellen,zonder je je eigen zwakte te willen ondermijnen, maar vanuit je eigen kracht aan te geven hoe je voeld. 

Ik weet van mij zelf dat ik het niet anders ken, maar toch kan ik in valkuil stappen om ontkennend te reageren. 

Dat is ook menslijk toch?

Vandaar dat ik ook regelmatig op topic's reageer om steeds meer inzicht te krijgen, met gepaard van bewustwoording voor elkaar s behoeftes . Elkaar stimuleren om tot de kern van je eigen bestaan te komen. Lerende voor jezelf als mantelzorger te blijven op te komen. Dann worden wij weerbaarder in onze overtuiging en op basis van argumenten assertiever kunnen op treden.

Mijn Motto is nog steeds " wil ik de wereld veranderen moet ik eerst bij mijzelf beginnen " In die zin goed voor jezelf blijven sorgen dat je balans blijft met veel energie smileIk verheug mij dus weer op de volgende webinarwink 

Met een vriendelijke groet Josefa

Reageer

Meld je aan of log in om te reageren op dit onderwerp.