1. Home
  2. Mantelzorg
  3. Hulp & advies
  4. Hoe ik met mijn gezin mantelzorger van mijn zusje werd

Hoe ik met mijn gezin mantelzorger van mijn zusje werd

Het verhaal van Nel
Overzicht
Handen houden elkaar vast
  • 1 reacties
  • 0 vind ik leuks
Ik ben Nel en ik ben mijn hele leven werkzaam geweest in de zorg. Samen met mijn broers en zussen zorg ik nu voor mijn jongste zusje. Zij kreeg vlak voor kerst 2015 een hersenbloeding. Ze was toen 57 jaar.
Handen houden elkaar vast

Ze was alleen toen het gebeurde en werd gevonden door de buurvrouw, die ervoor zorgde dat er hulp kwam. Mijn broer stond als eerste contact in haar telefoon en hij werd daarom als eerste gebeld. Mijn schoonzus belde mij. Omdat ik een jaar daarvoor gestopt was met betaald werk, kon ik direct in de auto stappen en naar haar toe. Ze werd naar het AMC gebracht, waar de eerste behandelingen werden uitgevoerd.

Het begin van een lang proces

Toen ik aankwam in het AMC was al besloten dat er een coil geplaatst zou worden, de bloeding was fors en de verwachte schade ook. Toen we aangaven dat ons zusje ons meerdere malen gezegd had dat ze nooit als zombie wilde leven, had dat geen invloed meer op de toen genomen beslissing.

Uit ervaring wist ik dat dit proces lang zou gaan duren en dat als ze er doorheen zou komen, we alle hulp zouden moeten inschakelen die maar enigszins beschikbaar was.

Onze eerdere ervaring met mantelzorg

Wij als familie hadden enige ervaring met mantelzorg. We komen uit een gezin met acht kinderen en hadden voor onze vader en moeder gezorgd. Onze vader is lange tijd geleden overleden, maar onze moeder is 92 jaar geworden. Ze heeft lang zelfstandig gewoond en werd later in een verzorgingshuis opgenomen. Op het eind was ze dementerend. In die periode ontstonden er zorgrollen binnen ons gezin. Deze rollen pakten we min of meer weer op toen mijn zus ziek werd. Zelf had ik de financiën en het regelen van contacten met de zorg onder mijn hoede.

Samen om mijn zusje heen staan

Naast verdriet en boosheid was op rationeel niveau voor iedereen helder dat we er voor haar wilde zijn. Alle broers en zussen gaan dan ook naar vermogen 1 keer per maand op bezoek in het verpleeghuis waar ze woont. Ze leeft daar met vijf andere bewoners in een setting voor mensen met NAH en is daar op haar plaats en gesetteld. Samen met één zus zorg ik dat er in ieder geval elke week iemand van ons is, zolang er geen crisis is. Naast ons gezin komen er tegenwoordig niet meer zoveel buren of kennissen, dus we zijn blij dat we dit als broers en zussen samen kunnen doen.

Ook is er altijd iemand van ons aanwezig bij overleggen en worden we op de hoogte gehouden van beslissingen. We houden contact met elkaar en met het medisch personeel over de toestand van mijn zusje. Wel hebben we afgesproken dat ik de eerste contactpersoon ben. Mijn naam stond al in de ziekenhuispapieren en ik werkte immers niet meer, dus ik had meer tijd en ruimte om er voor mijn zusje te zijn.

Reageren

Reageer hieronder op het artikel. Je ingevulde voornaam is te zien bij je reactie.

Dit formulier is beveiligd met reCAPTCHA en Google's Privacybeleid en Servicevoorwaarden zijn van toepassing.

Reactie

  • LotteBoudewijns
    Beste Nel, Wat mooi en bijzonder dat je samen met je broers en zussen mantelzorg (hebt) vericht! Ook is het heel mooi te lezen dat jullie deze zorg samen verichten en overleggen bij besluiten. Tamara en ik zijn studenten aan Hogeschool voor de Sociale Studies. Op het moment houden wij ons bezig met de ouderenzorg en een groot onderdeel daarvan is de mantelzorg. Om ons meer te verdiepen in het mooie maar ook zware werk van een mantelzorger zouden wij graag in contact willen komen met mantelzorgers. We vroegen ons af of u het leuk lijkt om met ons in gesprek te gaan. Mocht U dit bericht lezen en bereid zijn om met ons in gesprek te gaan wilt u dan contact opnemen met ons? Dat kan via de mail: twa.verschueren1@student.avans.nl lhe.boudewijns@student.avans.nl Alvast bedankt! Groetjes , Tamara & Lotte