De kracht van grenzen stellen: het verhaal van Francisco

Balans zoeken met twee jonge kinderen

Met twee jonge kinderen van 2 en 5 jaar is de balans voor Francisco soms zoeken. Werk, kinderen, boodschappen en koken: er is simpelweg meer te doen dan voorheen. Toch lukt het hem meestal goed om werk los te laten. “Om vijf uur gaat de telefoon gewoon uit of gaat die in mijn tas. En dan denk ik er minimaal aan.”

Dat was aan het begin van zijn huidige baan wel anders. De zware casussen waren nieuw voor hem en sommige situaties raakten hem. “Ik had bijvoorbeeld een dakloze moeder met twee kinderen die buiten stonden en het was vrijdag. Toen heb ik het wel wat moeilijk gehad. Dat ik het echt mee naar huis nam.”

Je kunt niet alles oplossen

Een belangrijke les die hij in de loop der jaren heeft geleerd: je hoeft niet alles alleen op te lossen. Hij zoekt contact met collega's wanneer hij ergens tegenaan loopt en kan ook terecht bij zijn partner, die binnen dezelfde organisatie werkt. “Je doet wat je kan en je kan niet meer doen dan dat.”

Ook binnen het team is er aandacht voor hoe het met elkaar gaat. Niet alleen het aantal jongeren dat iemand begeleidt bepaalt de werkdruk. “Soms heb je er vijftien en de ander vijfentwintig en dan heeft degene met vijftien het toch drukker. Sommige jongeren hebben gewoon op dat moment een crisis.”

Daarom bespreekt het team regelmatig hoe het met iedereen gaat en springen collega's bij wanneer dat nodig is.

Opladen buiten het werk

Buiten het werk zoekt Francisco bewust naar momenten waarop zijn hoofd leeg kan. Hij trekt graag de natuur in om te kamperen en sport regelmatig. Kickboksen en fitness helpen hem om mentaal fit te blijven.

Daarnaast spreekt hij regelmatig af met vrienden. Dat hoeft niet altijd een diepgaand gesprek te zijn. “Juist integendeel. Luchtige gesprekken, domme grappen en een biertje erbij. Dat is wat ik echt regelmatig moet doen.”

En de grootste bron van energie? Zijn kinderen.

Een werkgever die vertrouwen geeft

Voor Francisco hoeft mentale gezondheid niet ingewikkeld te zijn. Een werkomgeving waarin mensen elkaar vertrouwen, ruimte krijgen en naar elkaar omkijken, maakt volgens hem al een groot verschil.

Vanuit zijn rol in de ondernemingsraad ziet hij ook mogelijkheden om medewerkers daarin meer te ondersteunen. Zo zou hij het mooi vinden als de organisatie meer mogelijkheden biedt om samen te sporten.

Zijn werk-privébalans geeft Francisco op dit moment een 7. Voor hem zit een goede balans niet alleen in wat je buiten werktijd doet. Het gaat ook om vertrouwen, de vrijheid om je werk op een manier te organiseren die bij je past en collega's die naar elkaar omkijken. Maar misschien wel het belangrijkste: op tijd aangeven wanneer het te veel wordt. Want, zoals Francisco het zelf zegt: “Als jij omvalt, heeft jouw cliënt daar ook niks aan.”