Jacolien over grenzen bewaken en energie houden in haar werk

Werk loslaten is niet altijd makkelijk

Jacolien werkt vier dagen van negen uur en heeft daardoor een vaste vrije dag. Haar werktijden kan ze grotendeels zelf indelen, maar ze moet wel op vaste tijden telefonisch bereikbaar zijn. Dat helpt haar om werk en privé goed te combineren. Toch lukt het niet altijd om haar werk aan het einde van de dag los te laten.

“Je hebt natuurlijk je eigen gezinnen en sommige dingen kan je gewoon niet loslaten. Als er bijvoorbeeld geen plek is voor een jongere die geen dak meer boven haar hoofd heeft, dan ben je daar 's avonds ook nog mee bezig.”

Om haar hoofd leeg te maken, schrijft Jacolien dingen op. “Als ik het op een actielijstje zet, is het even uit mijn hoofd.” Ook praat ze er thuis over met haar partner. Dat helpt haar om haar gedachten een plek te geven en het werk daarna weer los te laten.

Grenzen aangeven

Het werk kan mentaal zwaar zijn. Daarom vindt Jacolien het belangrijk dat ze op tijd aangeeft wanneer iets te veel wordt. “Je moet heel goed je eigen grenzen kennen en ze ook durven aangeven.”

Dat doet ze ook wanneer haar caseload al vol zit. Toen haar werd gevraagd om een extra, complexe zaak op te pakken, gaf ze aan dat daar op dat moment geen ruimte voor was. Haar manager respecteerde dat.

Voor Jacolien is grenzen aangeven dan ook niet alleen een verantwoordelijkheid van de medewerker. Ook de werkgever speelt daarin een belangrijke rol. “Je moet zelf je grens blijven bewaken, maar je hebt ook een leidinggevende nodig die bewust kijkt naar: wie zijn mijn medewerkers, wat kan ik van ze vragen en wat niet?”

Je hebt elkaar nodig

Hoewel Jacolien veel zelfstandig werkt, zijn haar collega's ook belangrijk voor haar mentale gezondheid. Om de week bespreken ze casuïstiek en daarnaast zoeken ze elkaar regelmatig op.

“Je hebt je eigen gezinnen en gaat alleen op pad. Juist daarom is het belangrijk dat je je collega's kunt opzoeken.” Collega's vragen hoe het gaat, denken mee en nemen soms iets over. “Je moet elkaar gewoon ondersteunen. Ook al werk je heel solistisch, je hebt elkaar echt nodig.”

Jacolien vindt het bovendien belangrijk om niet alleen de moeilijke situaties met elkaar te bespreken. Ook de momenten waarop iets goed gaat, mogen aandacht krijgen. “Je hoort vaak alleen maar de moeilijke dingen van elkaar en dat voelt zwaar. Als je dan juist een mooi moment deelt, denk je met elkaar weer: oh ja, hiervoor zitten wij hier.”

Energie uit werk én vrije tijd

Buiten haar werk maakt Jacolien bewust ruimte voor dingen waar ze energie van krijgt. Ze houdt van reizen, concerten en festivals. “Tijdens een concert kan ik gewoon even alles loslaten. Dan kan ik de longen uit mijn lijf schreeuwen of zingen.”

Ook een avond Netflix kijken, met vrienden eten of spelletjes doen helpt haar om op te laden. Haar vakanties plant ze graag vooruit, zodat ze altijd iets heeft om naar uit te kijken.

Daarnaast haalt ze veel energie uit haar werk wanneer ze merkt dat ze echt iets kan betekenen. Zo kreeg ze onlangs van een collega te horen dat ze binnen korte tijd goed zicht had gekregen op een casus die al jaren liep. “Dat zijn echt de momenten dat je denkt: hiervoor doe ik dit werk.”

Balans maak je samen

Voor Jacolien zit een goede werk-privébalans uiteindelijk in een combinatie van zelf je grenzen bewaken én een werkgever die daarin meedenkt. Dat betekent volgens haar niet alleen kunnen zeggen wat je niet aankunt, maar ook aangeven waar je juist energie van krijgt.

Zo vroeg ze haar manager of ze zelf mocht meedenken over welke casussen het beste bij haar passen. Jacolien werkt bijvoorbeeld graag met pubers, terwijl een collega liever met jongere kinderen werkt. Haar manager ging daarin mee. “Als je kunt kijken welke casus goed bij jou past en waar je energie van krijgt. In plaats van het lijstje van boven naar beneden afwerken, is dat een win-winsituatie.”

Haar belangrijkste les voor de komende jaren? Goed blijven luisteren naar wat je nodig hebt om je werk met plezier en energie te kunnen blijven doen.