Met aandacht voor de mens
Piet is sinds zijn pensionering in 2012 vrijwilliger bij Dennenoord –nu Lentis– in Zuidlaren. Daar gaat hij op stap met mensen die verblijven in locatie Zonneheuvel. Een ritje door de omliggende bossen met de duofiets, een wandelingetje achter de rolstoel naar het dorp voor een boodschap. Heel basale, dagelijkse dingen. Maar voor mensen die minder zelfstandig of beperkt mobiel zijn het hoogtepunt van de week. Uit zijn verhaal spreekt een grote liefde voor zijn medemens: “Ik dronk in het dorp een cappuccino met een mevrouw, zegt zij: ‘wat ben ik toch gelukkig dat ik weer met jou mee mag.’ Dat raakt me dan echt. De waardering die ik terugkrijg van de mensen voor wie ik dit doe, is de grootste beloning. Ik kom elke keer weer schatrijk thuis.”
“We mogen hier samen op deze wereld zijn. Laten we er wat moois van maken.”
Via zijn kerk is Piet ook vrijwilliger. Hij onderhoudt met anderen de tuin rond de kerk, helpt bij de weeksluiting, rijdt per toerbeurt met de kerkauto en is hoofdverspreider van het kerkblad. Hij bezoekt oudere geloofsgenoten die eenzaam zijn. Bovendien is hij algemeen verzorger bij een bureau dat korte vakanties regelt in Nederland. Als er geklust moet worden in huis, kunnen vrienden op zijn hulp rekenen: voor schilder- en behangklussen draait hij zijn hand niet om. De zorg voor anderen is voor hem vanzelfsprekend vanuit zijn overtuiging: daar sta je niet bij stil, dat doe je gewoon.
Actief leven
Zijn vrouw Gerrie is ook een verstokte vrijwilliger. Samen schenken ze koffie na de kerkdienst. Net als Piet bezoekt ze ouderen en is ze verbonden aan Lentis. Daar speelt ze Rummikub met bewoners van de geriatrische afdeling. En ze waste de sokken van Wietse, want als hij dat in de instelling liet doen kwamen ze gekrompen terug.
Gerrie en Piet hebben naast hun vrijwilligerswerk een vol familieleven met drie kinderen, zes kleinkinderen en twee achterkleinkinderen. Een van hun zonen is al twintig jaar chronisch ziek. Ook daar komt hun hulpvaardigheid naar boven: Piet helpt hem in de tuin en elke twee weken maken hij en Gerrie zijn huis schoon.
“Als je stil blijft zitten, gebeurt er niks meer.”
Gevraagd naar zijn geheim om lekker actief te blijven op 76-jarige leeftijd, zegt Piet: “Als je gaat geloven dat je steeds minder kunt, kom je nergens meer toe. Iets actiefs doen geeft mij energie voor de volgende dag. Ik draag dat ook uit naar de mensen die ik bezoek. Als ze een mindere dag hebben, zeg ik tegen ze: ‘Kom, laten we er even op uit gaan. Dat geeft nieuwe moed.’ Wat ook fijn is: ik krijg als vrijwilliger veel waardering van de zorgmedewerkers en ik voel me daardoor net zo betrokken bij het werk als zij, dat motiveert enorm. En natuurlijk de omgang met andere mensen. Zij helpen mij net zo goed als ik hen help.”
Een leven lang in de zorg
Piet begon als leerlingverpleger B (psychiatrie) bij Dennenoord, een instelling voor psychische zorg in Zuidlaren. Na een vijfjarig uitstapje als productiemedewerker keerde hij terug naar zijn voormalige werkgever. In zijn eigen woorden: “na vijf jaar maatschappij terug het gesticht in”. Daar werkte hij de volgende 37 jaar als multitalent: kamers schoonhouden, post verwerken, vervoer voor dagbehandeling. Hij maakte toen ook al ritjes op de duofiets. In 2012 nam hij op 62-jarige leeftijd afscheid van zijn werkgever. Een maand later meldde hij zich weer als vrijwilliger. In november 2025 vierde hij zijn 12½-jarig vrijwilligersjubileum.
Wat vind jij van dit artikel?
Ook interessant
Reageer hieronder op het artikel. Je ingevulde voornaam is te zien bij je reactie.